Πόσο σημαντικά είναι τα φάρμακα και οι γιατροί στην Δ.Δ. ;


Mιλώντας με πείρα δεκαετιών, ελάχιστα. Αναφέρομαι όμως αποκλειστικά στον εαυτόν μου και δεν θέλω να πάρω κανέναν στον λαιμό μου.

Τα φάρμακα στην περίπτωση μου και μετά από χρόνια χορήγησης μου με τις ανάλογες εξαρτήσεις που προκαλούν με βοηθούν παρά μόνο στο να εξασφαλίζω τις σωστές και απαιτούμενες ώρες ύπνου.
Αν δεν τα πάρω δεν θα κοιμηθώ και οι συνέπειες να εμφανίσω υπομανία είναι μεγάλες.

Υπάρχουν άπειρα φάρμακα που κυκλοφορούν στο εμπόριο και οι θεράποντες ιατροί προσαρμόζουν τα σωστά φάρμακα πάνω σου ανάλογα με την περίπτωση σου ή με την εταιρία που τους τάζει το καλύτερο ταξιδάκι ή την τηλεόραση με τις μεγαλύτερες ίντσες. Ναι , εκείνοι οι κοστουμαρισμένοι στην αίθουσα αναμονής στα ιατρεία βρίσκονται ακριβώς εκεί για να ενημερώσουν και καλά τον ιατρό ενώ το κασέρι της συζήτησης μέσα στο ιατρείο είναι πόσα θα πάρει ο γιατρός για να παρευρεθεί στο τάδε ιατρικό συνέδριο. Μην γελιέσαι. Ο κόσμος της ιατρικής και της φαρμακευτικής δεν είναι τόσο αγγελικά πλασμένος όσο φαντάζεσαι.

Ακολουθούσα επί χρόνια πιστά και με θρησκευτική ευλάβεια το συνταγολόγιο που μου προτείνανε οι εκάστοτε αυθεντίες και ούτε κρίσεις απέφυγα ούτε νοσηλείες. Δεν το κάνω εδώ και εφτά χρόνια και ούτε κρίσεις εμφάνισα ούτε νοσηλείες είχα.

Σημαντικό είναι να έχεις δύο τρεις ανθρώπους να μοιράζεσαι τις σκέψεις σου. Ας είναι απλοί φίλοι και όχι κατ ανάγκη ψυχολόγοι.Εν ανάγκη ξεκίνα ένα ημερολόγιο. Φρόντισε να έχεις απλά καθημερινά πράγματα στην ζωή σου. Καλό οικογενειακό περιβάλλον, καλό σύντροφο. Αν δεν έχεις απομακρύνσου και φτιάξε το δικό σου.

Αν αισθάνεσαι ότι πρέπει να ακολουθείς πιστά τις οδηγίες του γκουρού γιατρού σου κάντο. Μάλιστα είναι ότι πιο σοφό πρέπει να κάνεις αν είσαι νέος στον χορό. Προπάντως ψάξε όμως σε ποιον γιατρό θα πας, τι εκπαίδευση έχει κάνει, που πήρε πτυχίο τι τακτική ακολουθεί. Εν ανάγκη κανείς δεν σε εμποδίζει να φύγεις και να πας σε άλλον. Πάρε όση γνώση μπορείς μαζί του. Εκμεταλλέυσου τον αν θέλεις όπως σε εκμεταλλεύεται και εκείνος. Επαγγελματική σχέση είναι. Και προπαντώς μην αποκτήσεις εξάρτηση από εκείνον ή αφήσεις εκείνον να εκμεταλλευθεί την αδυναμία σου ως προς το πρόσωπό του επειδή του έχεις ανοίξει την ψυχή σου.

Για τα φάρμακα ήθελα να μιλήσω στους γιατρούς κατέληξα. Στα τόσα χρόνια δοκιμής διαφόρων μόνο ένας κατέληξα ότι ήταν σωστός και αυτός ήταν σε χώρα της Β. Ευρώπης που τότε διέμενα. Για τους γιατρούς και τις κλινικές εν Ελλάδι διατηρώ μεγάλες επιφυλάξεις. Γνώμη μου πάντα. (Όπως και για τις διάφορες μορφές ψυχοθεραπείας).

Πότε να πάρω μια απόφαση ;


Ένα ερώτημα που με βασανίζει συχνά στην χαρμολύπη είναι ως προς την λήψη μιας απόφασης. Βάσει του γεγονότος ότι όταν είμαι στα πάνω μου οι δυσκολότερες αποφάσεις φαίνονται παιχνιδάκι και όταν είμαι στα κάτω μου οι ευκολότερες είναι βουνό πρέπει συχνά να προσπαθώ να εξορθολογίζω κάθε μου απόφαση.

Π.χ. ναι θέλω να τρέξω σε μαραθώνιο πόσο μπορετό είναι αυτό όμως και αν το αποφασίσω τώρα μεθαυριο που δεν θα μπορώ να σηκωσω τα πόδια μου από την καρέκλα τι θα πω στον εαυτόν μου ;
Αντίστοιχα ναι, μου είναι δύσκολο να πάω τα σκουπίδια στον κάδο απορριμάτων γιατί το μόνο που μπορώ είναι να μην ξεκολλώ τα μάτια μου από το ταβάνι. Τι θα γίνει αν δεν το κάνω όμως και με φάνε τα μικρόβια;

Ένα πρακτικό βήμα που ακολουθώ είναι να βάζω πάντα τον πήχη πιο χαμηλά όταν είμαι στα χάι μου  και πιο ψηλά όταν είμαι στα νταουν μου. Έτσι κάπου  προσπαθώ να είμαι λειτουργικός. Και πίστεψε με είναι το ίδιο δύσκολο να ανεβάσεις τον πήχη με το να τον κατεβάσεις. Δεν συμφωνείς;;

Αν πρέπει να περιμένω δε τα φεγγάρια της "΄νορμοθυμίας" για να λάβω μια απόφαση και να αρχίσω να την εκτελώ, πάλι καήκαμε γιατί η νορμοθυμία έρχεται μία στο τόσο και θα ακολουθήσει μια υπομανία ή μια κατάθλιψη που θα χύσει πάλι την καρδάρα με το γάλα. Ναι, ξέρω είναι φαύλος κύκλος αυτός να μην μπορείς να εμμένεις σε μια απόφαση σου ή να μην μπορείς να λάβεις μια όποια απόφαση αλλά κάπως πρέπει και αυτή η ζωή να συνεχιστεί. Και το να βλέπεις να μένεις ανακόλουθος στις αποφάσεις σου είναι εξίσου οδυνηρό με το να μην παίρνεις καμία απόφαση.

Παράλληλα είναι εξωγενείς παράγοντες που χάρη στην ευαισθησία μου μπορεί να με επηρρεάσουν στο να φέρω σε πέρας μια απόφαση μου.

Η ζωή συνεχίζεται όμως και θέλει καθημερινά μικρές ή μεγάλες αποφάσεις .

Οπότε τι κάνω ;

Πειθαρχώ όσο μπορώ με τον εαυτόν μου. Ότι έχω διπολική δεν σημαίνει ότι έχω χάσει τα μυαλά μου.
Ξέρω όμως ότι τα πράγματα στην πραγματική ζωή δεν είναι ούτε τόσο φωτεινά ούτε τόσο σκούρα θέλω να φαντάζομαι. Και αργά η γρήγορα η ζωή θα μου δείξει το πραγματικό της χρώμα και τους δικούς της κανόνες και όρους. Οπότε όσο και αν δεν θέλω συμμορφώνομαι.

Κατεβάζοντας τον πήχη στην χαρά και ανεβάζοντας τον στην λύπη είναι σωτήριο. Σωτήριο να υπάρχει ένα είδος πειθαρχίας με τον εαυτόν μας. Δεν απαλλασόμαστε καθηκόντων , υποχρεώσεων ή δικαιωμάτων επειδή είμαστε αυτό που είμαστε. Αντ αυτού πείθουμε τον εαυτόν μας και τους γύρω μας ότι είμαστε εξίσου ικανοί με εκείνους έχοντας τα ηνία του άρματος που ανέφερα σε προηγούμενη ανάρτηση.

Να κάνω μια διευκρίνηση. Αν είσαι ο Βαν Γκογκ , ναι , η υπομανία μπορεί να σου δώσει την δυνατότητα να ζωγραφίζεις ασταμάτητα υπέροχους πίνακες αν είσαι όμως ο Αντρέας Παπανδρέου μπορεί να σε κάνει να βγεις στα μπαλκόνια και να φωνάζεις "Τσοβόλα , δώστα όλα! " και να φεσώνεις μια χώρα για δεκαετίες. Σκέψου τις ευθύνες που έχεις , τις δυνάμεις σου, σε τι κατάσταση είσαι, κάνε συνεχώς την ενδοσκόπηση σου. Κράτα το άρμα και ρώτα συνεχώς τον εαυτόν σου αν κρατάς καλά το άρμα σε όποια φάση και αν βρίσκεσαι. Γιατί ξέρω, ότι όταν είσαι στην υπερθυμία νομίζεις ότι το κρατάς άριστα (που δεν ισχύει) ενώ αντίστοιχα όταν είσαι στην κατάθλιψη πιστεύεις ότι δεν το κρατάς καθόλου (που επίσης δεν ισχύει)..

Αρχίζω αυτό το blog για να μιλήσω για το ταξίδι μου μέσα στην χαρμολύπη. Εγώ έτσι ονομάζω τον ιατρικό όρο της διπολικής διαταραχής με την οποία διεγνώσθη. Η οποία διπολική διαταραχή εφευρέθη με την σειρά της σαν πιο sic όρος από την μανιοκατάθλιψη. Δεν έχω πρόβλημα με τις ταμπέλες. Όλοι βάζουμε γύρω μας ταμπέλες θέλοντας και μη για να διακρίνουμε ή ξεχωρίσουμε τα πράγματα. Από τους βοτανολόγους που πρέπει να ταξινομήσουν τα διάφορα είδη σε συνομοταξίες μέχρι το πλήθος των Ιουδαίων που καρφώσαν τον Χριστό και του βάλαν από πάνω μια ταμπέλα. Αντίστοιχα μετά από χρόνια βάλανε και στους Ιουδαίους ένα κίτρινο αστέρι για να τους ξεχωρίζουν.

Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή όμως. Για την διπολική διαταραχή μπορείτε να βρείτε άπειρες πληροφορίες στον απέραντο κόσμο του διαδικτύου. Για το προσωπικό ταξίδι ενός ασθενή μέσα από αυτήν ελάχιστα. Και εδώ ίσως είναι κάτι που μπορώ να συμβάλλω σε εσένα που διαβάζεις αυτές τις γραμμές.

Για πολλά χρόνια δεν ήξερα ότι έπασχα από αυτή την ασθένεια. Ο θεράπων ιατρός μου τότε είχε εφεύρει έναν άλλον πολύ ενδιαφέρον όρο που δεν συναντιόταν πουθενά σε κανένα ιατρικό εγχειρίδιο. Αυτό είχε το θετικό και το αρνητικό του πράγματος. Απέφυγα να αυτοστιγματιστώ και να δεχτώ τον εαυτόν μου ως έχει. Από την άλλη έχασα πολύτιμο χρόνο και χρήμα με πολλές κρίσεις και κάμποσες νοσηλείες μέχρι να αντιληφθώ τι μου συμβαίνει πραγματικά. Αλλά και πάλι αν με ρωτήσετε δεν μπορώ να σας απαντήσω με βεβαιότητα ότι είμαι διπολικός. Εδώ οι γιατροί δεν ξέρουν καλά καλά απλούστερα και ευκόλως διαγνώσιμα πράγματα να πουν και να θεραπεύσουν. Θα ξέρουν με βεβαιότητα για νευροψυχιατρικές ασθένειες για τις οποίες δεν κάνουν καμία διάγνωση αλλά ακολουθούν έναν οδηγό βάσει συμπτωμάτων ;

Αρρώστησα στην απίστευτα ψυχοφθόρα διαδικασία των Πανελληνίων και μάλιστα -ω ειρωνία της μοίρας- όταν προετοιμαζόμουν για εισαγωγή στην Ιατρική όντας αριστούχος για έξι χρόνια σε γυμνάσιο και λύκειο. Τελικά από υποκείμενο άσκησης της Ιατρικής κατέληξα αντικείμενο της περιφερόμενος σε διάφορα ιατρεία και κλινικές καταπίνοντας τόνους ψυχοτρόπων ουσιών.

Πέραν όλων αυτών, η "χαρμολύπη" όπως θέλω να την λέω μου χάρισε στιγμές χαράς ή λύπης που άλλοι δεν θα είχαν τα αισθητήρια όργανα ας πούμε να την αντιληφθούν και αυτό από μόνο του είναι ευλογία. Ναι, είναι ώρες που ζηλεύω τους καθόλα ορθολογιστές και ταχτοποιημένους ανθρώπους γύρω μου αλλά και ώρες ώρες που μάλλον θα πρέπει εκείνοι να με ζηλεύουν για τα χρώματα σκούρα ή φωτεινά που εγώ βλέπω ενώ εκείνοι όχι.

Από την άλλη ναι στερήθηκα μια δουλειά γραφείου, μια σύζυγο και παιδιά γιατί από μόνη της η χαρμολύπη δεν βοηθάει σε μακροχρόνιες σχέσεις ειδικά στον καιρό που οι άνθρωποι θέλουν να παίρνουν και όχι να δίνουν και όλοι γύρω τους ζητάνε κάτι σταθερό που από μόνη της η χαρμολύπη δεν μπορεί να προσφέρει.

Η χαρμολύπη μου στέρησε την χαρά των ολοκληρωμένων σπουδών. Η εμφάνιση της μαζί με τις Πανελλήνιες έκανε το βιβλίο για μένα ότι το λιβάνι για τον διάβολο.

Η χαρμολύπη μου έδωσε στιγμές βύθισης σε θλίψη ή απραξία που ακόμα και να πάω στο περίπτερο για τσιγάρα είναι άθλος αλλά άλλες φορές σε στιγμές ευεξίας να κάνω ένα ταξίδι 600 χλμ με το αυτοκίνητο αυθημερόν παιχνιδάκι.

Η χαρμολύπη μου έδωσε δύο πολύ καλούς φίλους γιατί μόνο οι φίλοι που μπορούν να σταθούν κοντά σε κάποιον με μεταβολές στην ψυχική διάθεση αξίζουν. Αντίστοιχα δεκάδες λακίσαν πριν καν δουν μεταβολές ψυχικής διάθεσης και μόνο ακούγοντας στο όνομα ψυχικής ασθένειας με ότι αυτό συνεπάγεται για εκείνους. Ναι, δεν είστε η Κάθριν Ζέτα Τζόουνς ή ο Ζαν Κλοντ Βαν Νταμ που θα βγείτε να το πείτε στα αμερικάνικα μίντια και όλοι θα τρέξουν να σας συμπαρασταθούν. Είστε ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας και τα θρίλερ που έχουν δει είναι αρκετά για να μην σας ξαναμιλήσουν. Μην γελιέστε!

Η χαρμολύπη μου έδωσε την δυνατότητα να συγκινηθώ ακούγοντας ένα τραγούδι ή βλέποντας μια ταινία όπως όχι οι περισσότεροι. Να βρεθώ σε μια κηδεία ή έναν γάμο και να μην παρεβρίσκομαι απλά εκεί αλλά να συμμετέχω με θλίψη ή χαρά αντίστοιχα. Η χαρμολύπη με έκανε να χαρώ έναν νέο έρωτα όπως λίγοι και να θρηνήσω έναν χωρισμό όπως επίσης λίγοι.

Τέλος , μετά από πολλά χρόνια περιπλάνησης σε αυτή την κατάσταση ανακάλυψα το ένα και μοναδικό φάρμακο που δεν θα σας το πει κανένας γιατρός καμία θεραπευτική ομάδα κανένα σχήμα. Ο ύπνος. Με σταθεροποιημένο ύπνο όπως ο καθένας τον ορίζει κανείς δεν κινδυνεύει ούτε να υποτροπιάσει ένθεν και ένθεν ούτε να ξεφύγετε γενικώς και δείτε τα φάρμακα ως το μέσο για να έχετε τον ύπνο που αξίζετε. Ο ύπνος είναι το πιεσόμετρο για το που βαδίζει ένας ασθενής με διπολική αλλά και συγχρόνως η καλύτερη θεραπεία. Είμαι βέβαιος για αυτό.

Τελος, πέρα από τον όρο χαρμολύπη, διπολική διαταραχή, μανιοκατάθλιψη ή ότι άλλο είστε και παραμένετε κατά πολύ ο ίδιος όπως και πριν την διάγνωση και οφείλεται να έχετε τα ηνία των δύο ατίθασων αυτών φοράδων στο άρμα της ζωής, της Χαράς και της Λύπης. Έτσι θέλω και προσπαθώ να πιστέυω για μένα έστω.

...........