Αρχίζω αυτό το blog για να μιλήσω για το ταξίδι μου μέσα στην χαρμολύπη. Εγώ έτσι ονομάζω τον ιατρικό όρο της διπολικής διαταραχής με την οποία διεγνώσθη. Η οποία διπολική διαταραχή εφευρέθη με την σειρά της σαν πιο sic όρος από την μανιοκατάθλιψη. Δεν έχω πρόβλημα με τις ταμπέλες. Όλοι βάζουμε γύρω μας ταμπέλες θέλοντας και μη για να διακρίνουμε ή ξεχωρίσουμε τα πράγματα. Από τους βοτανολόγους που πρέπει να ταξινομήσουν τα διάφορα είδη σε συνομοταξίες μέχρι το πλήθος των Ιουδαίων που καρφώσαν τον Χριστό και του βάλαν από πάνω μια ταμπέλα. Αντίστοιχα μετά από χρόνια βάλανε και στους Ιουδαίους ένα κίτρινο αστέρι για να τους ξεχωρίζουν.
Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή όμως. Για την διπολική διαταραχή μπορείτε να βρείτε άπειρες πληροφορίες στον απέραντο κόσμο του διαδικτύου. Για το προσωπικό ταξίδι ενός ασθενή μέσα από αυτήν ελάχιστα. Και εδώ ίσως είναι κάτι που μπορώ να συμβάλλω σε εσένα που διαβάζεις αυτές τις γραμμές.
Για πολλά χρόνια δεν ήξερα ότι έπασχα από αυτή την ασθένεια. Ο θεράπων ιατρός μου τότε είχε εφεύρει έναν άλλον πολύ ενδιαφέρον όρο που δεν συναντιόταν πουθενά σε κανένα ιατρικό εγχειρίδιο. Αυτό είχε το θετικό και το αρνητικό του πράγματος. Απέφυγα να αυτοστιγματιστώ και να δεχτώ τον εαυτόν μου ως έχει. Από την άλλη έχασα πολύτιμο χρόνο και χρήμα με πολλές κρίσεις και κάμποσες νοσηλείες μέχρι να αντιληφθώ τι μου συμβαίνει πραγματικά. Αλλά και πάλι αν με ρωτήσετε δεν μπορώ να σας απαντήσω με βεβαιότητα ότι είμαι διπολικός. Εδώ οι γιατροί δεν ξέρουν καλά καλά απλούστερα και ευκόλως διαγνώσιμα πράγματα να πουν και να θεραπεύσουν. Θα ξέρουν με βεβαιότητα για νευροψυχιατρικές ασθένειες για τις οποίες δεν κάνουν καμία διάγνωση αλλά ακολουθούν έναν οδηγό βάσει συμπτωμάτων ;
Αρρώστησα στην απίστευτα ψυχοφθόρα διαδικασία των Πανελληνίων και μάλιστα -ω ειρωνία της μοίρας- όταν προετοιμαζόμουν για εισαγωγή στην Ιατρική όντας αριστούχος για έξι χρόνια σε γυμνάσιο και λύκειο. Τελικά από υποκείμενο άσκησης της Ιατρικής κατέληξα αντικείμενο της περιφερόμενος σε διάφορα ιατρεία και κλινικές καταπίνοντας τόνους ψυχοτρόπων ουσιών.
Πέραν όλων αυτών, η "χαρμολύπη" όπως θέλω να την λέω μου χάρισε στιγμές χαράς ή λύπης που άλλοι δεν θα είχαν τα αισθητήρια όργανα ας πούμε να την αντιληφθούν και αυτό από μόνο του είναι ευλογία. Ναι, είναι ώρες που ζηλεύω τους καθόλα ορθολογιστές και ταχτοποιημένους ανθρώπους γύρω μου αλλά και ώρες ώρες που μάλλον θα πρέπει εκείνοι να με ζηλεύουν για τα χρώματα σκούρα ή φωτεινά που εγώ βλέπω ενώ εκείνοι όχι.
Από την άλλη ναι στερήθηκα μια δουλειά γραφείου, μια σύζυγο και παιδιά γιατί από μόνη της η χαρμολύπη δεν βοηθάει σε μακροχρόνιες σχέσεις ειδικά στον καιρό που οι άνθρωποι θέλουν να παίρνουν και όχι να δίνουν και όλοι γύρω τους ζητάνε κάτι σταθερό που από μόνη της η χαρμολύπη δεν μπορεί να προσφέρει.
Η χαρμολύπη μου στέρησε την χαρά των ολοκληρωμένων σπουδών. Η εμφάνιση της μαζί με τις Πανελλήνιες έκανε το βιβλίο για μένα ότι το λιβάνι για τον διάβολο.
Η χαρμολύπη μου έδωσε στιγμές βύθισης σε θλίψη ή απραξία που ακόμα και να πάω στο περίπτερο για τσιγάρα είναι άθλος αλλά άλλες φορές σε στιγμές ευεξίας να κάνω ένα ταξίδι 600 χλμ με το αυτοκίνητο αυθημερόν παιχνιδάκι.
Η χαρμολύπη μου έδωσε δύο πολύ καλούς φίλους γιατί μόνο οι φίλοι που μπορούν να σταθούν κοντά σε κάποιον με μεταβολές στην ψυχική διάθεση αξίζουν. Αντίστοιχα δεκάδες λακίσαν πριν καν δουν μεταβολές ψυχικής διάθεσης και μόνο ακούγοντας στο όνομα ψυχικής ασθένειας με ότι αυτό συνεπάγεται για εκείνους. Ναι, δεν είστε η Κάθριν Ζέτα Τζόουνς ή ο Ζαν Κλοντ Βαν Νταμ που θα βγείτε να το πείτε στα αμερικάνικα μίντια και όλοι θα τρέξουν να σας συμπαρασταθούν. Είστε ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας και τα θρίλερ που έχουν δει είναι αρκετά για να μην σας ξαναμιλήσουν. Μην γελιέστε!
Η χαρμολύπη μου έδωσε την δυνατότητα να συγκινηθώ ακούγοντας ένα τραγούδι ή βλέποντας μια ταινία όπως όχι οι περισσότεροι. Να βρεθώ σε μια κηδεία ή έναν γάμο και να μην παρεβρίσκομαι απλά εκεί αλλά να συμμετέχω με θλίψη ή χαρά αντίστοιχα. Η χαρμολύπη με έκανε να χαρώ έναν νέο έρωτα όπως λίγοι και να θρηνήσω έναν χωρισμό όπως επίσης λίγοι.
Τέλος , μετά από πολλά χρόνια περιπλάνησης σε αυτή την κατάσταση ανακάλυψα το ένα και μοναδικό φάρμακο που δεν θα σας το πει κανένας γιατρός καμία θεραπευτική ομάδα κανένα σχήμα. Ο ύπνος. Με σταθεροποιημένο ύπνο όπως ο καθένας τον ορίζει κανείς δεν κινδυνεύει ούτε να υποτροπιάσει ένθεν και ένθεν ούτε να ξεφύγετε γενικώς και δείτε τα φάρμακα ως το μέσο για να έχετε τον ύπνο που αξίζετε. Ο ύπνος είναι το πιεσόμετρο για το που βαδίζει ένας ασθενής με διπολική αλλά και συγχρόνως η καλύτερη θεραπεία. Είμαι βέβαιος για αυτό.
Τελος, πέρα από τον όρο χαρμολύπη, διπολική διαταραχή, μανιοκατάθλιψη ή ότι άλλο είστε και παραμένετε κατά πολύ ο ίδιος όπως και πριν την διάγνωση και οφείλεται να έχετε τα ηνία των δύο ατίθασων αυτών φοράδων στο άρμα της ζωής, της Χαράς και της Λύπης. Έτσι θέλω και προσπαθώ να πιστέυω για μένα έστω.
...........
Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή όμως. Για την διπολική διαταραχή μπορείτε να βρείτε άπειρες πληροφορίες στον απέραντο κόσμο του διαδικτύου. Για το προσωπικό ταξίδι ενός ασθενή μέσα από αυτήν ελάχιστα. Και εδώ ίσως είναι κάτι που μπορώ να συμβάλλω σε εσένα που διαβάζεις αυτές τις γραμμές.
Για πολλά χρόνια δεν ήξερα ότι έπασχα από αυτή την ασθένεια. Ο θεράπων ιατρός μου τότε είχε εφεύρει έναν άλλον πολύ ενδιαφέρον όρο που δεν συναντιόταν πουθενά σε κανένα ιατρικό εγχειρίδιο. Αυτό είχε το θετικό και το αρνητικό του πράγματος. Απέφυγα να αυτοστιγματιστώ και να δεχτώ τον εαυτόν μου ως έχει. Από την άλλη έχασα πολύτιμο χρόνο και χρήμα με πολλές κρίσεις και κάμποσες νοσηλείες μέχρι να αντιληφθώ τι μου συμβαίνει πραγματικά. Αλλά και πάλι αν με ρωτήσετε δεν μπορώ να σας απαντήσω με βεβαιότητα ότι είμαι διπολικός. Εδώ οι γιατροί δεν ξέρουν καλά καλά απλούστερα και ευκόλως διαγνώσιμα πράγματα να πουν και να θεραπεύσουν. Θα ξέρουν με βεβαιότητα για νευροψυχιατρικές ασθένειες για τις οποίες δεν κάνουν καμία διάγνωση αλλά ακολουθούν έναν οδηγό βάσει συμπτωμάτων ;
Αρρώστησα στην απίστευτα ψυχοφθόρα διαδικασία των Πανελληνίων και μάλιστα -ω ειρωνία της μοίρας- όταν προετοιμαζόμουν για εισαγωγή στην Ιατρική όντας αριστούχος για έξι χρόνια σε γυμνάσιο και λύκειο. Τελικά από υποκείμενο άσκησης της Ιατρικής κατέληξα αντικείμενο της περιφερόμενος σε διάφορα ιατρεία και κλινικές καταπίνοντας τόνους ψυχοτρόπων ουσιών.
Πέραν όλων αυτών, η "χαρμολύπη" όπως θέλω να την λέω μου χάρισε στιγμές χαράς ή λύπης που άλλοι δεν θα είχαν τα αισθητήρια όργανα ας πούμε να την αντιληφθούν και αυτό από μόνο του είναι ευλογία. Ναι, είναι ώρες που ζηλεύω τους καθόλα ορθολογιστές και ταχτοποιημένους ανθρώπους γύρω μου αλλά και ώρες ώρες που μάλλον θα πρέπει εκείνοι να με ζηλεύουν για τα χρώματα σκούρα ή φωτεινά που εγώ βλέπω ενώ εκείνοι όχι.
Από την άλλη ναι στερήθηκα μια δουλειά γραφείου, μια σύζυγο και παιδιά γιατί από μόνη της η χαρμολύπη δεν βοηθάει σε μακροχρόνιες σχέσεις ειδικά στον καιρό που οι άνθρωποι θέλουν να παίρνουν και όχι να δίνουν και όλοι γύρω τους ζητάνε κάτι σταθερό που από μόνη της η χαρμολύπη δεν μπορεί να προσφέρει.
Η χαρμολύπη μου στέρησε την χαρά των ολοκληρωμένων σπουδών. Η εμφάνιση της μαζί με τις Πανελλήνιες έκανε το βιβλίο για μένα ότι το λιβάνι για τον διάβολο.
Η χαρμολύπη μου έδωσε στιγμές βύθισης σε θλίψη ή απραξία που ακόμα και να πάω στο περίπτερο για τσιγάρα είναι άθλος αλλά άλλες φορές σε στιγμές ευεξίας να κάνω ένα ταξίδι 600 χλμ με το αυτοκίνητο αυθημερόν παιχνιδάκι.
Η χαρμολύπη μου έδωσε δύο πολύ καλούς φίλους γιατί μόνο οι φίλοι που μπορούν να σταθούν κοντά σε κάποιον με μεταβολές στην ψυχική διάθεση αξίζουν. Αντίστοιχα δεκάδες λακίσαν πριν καν δουν μεταβολές ψυχικής διάθεσης και μόνο ακούγοντας στο όνομα ψυχικής ασθένειας με ότι αυτό συνεπάγεται για εκείνους. Ναι, δεν είστε η Κάθριν Ζέτα Τζόουνς ή ο Ζαν Κλοντ Βαν Νταμ που θα βγείτε να το πείτε στα αμερικάνικα μίντια και όλοι θα τρέξουν να σας συμπαρασταθούν. Είστε ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας και τα θρίλερ που έχουν δει είναι αρκετά για να μην σας ξαναμιλήσουν. Μην γελιέστε!
Η χαρμολύπη μου έδωσε την δυνατότητα να συγκινηθώ ακούγοντας ένα τραγούδι ή βλέποντας μια ταινία όπως όχι οι περισσότεροι. Να βρεθώ σε μια κηδεία ή έναν γάμο και να μην παρεβρίσκομαι απλά εκεί αλλά να συμμετέχω με θλίψη ή χαρά αντίστοιχα. Η χαρμολύπη με έκανε να χαρώ έναν νέο έρωτα όπως λίγοι και να θρηνήσω έναν χωρισμό όπως επίσης λίγοι.
Τέλος , μετά από πολλά χρόνια περιπλάνησης σε αυτή την κατάσταση ανακάλυψα το ένα και μοναδικό φάρμακο που δεν θα σας το πει κανένας γιατρός καμία θεραπευτική ομάδα κανένα σχήμα. Ο ύπνος. Με σταθεροποιημένο ύπνο όπως ο καθένας τον ορίζει κανείς δεν κινδυνεύει ούτε να υποτροπιάσει ένθεν και ένθεν ούτε να ξεφύγετε γενικώς και δείτε τα φάρμακα ως το μέσο για να έχετε τον ύπνο που αξίζετε. Ο ύπνος είναι το πιεσόμετρο για το που βαδίζει ένας ασθενής με διπολική αλλά και συγχρόνως η καλύτερη θεραπεία. Είμαι βέβαιος για αυτό.
Τελος, πέρα από τον όρο χαρμολύπη, διπολική διαταραχή, μανιοκατάθλιψη ή ότι άλλο είστε και παραμένετε κατά πολύ ο ίδιος όπως και πριν την διάγνωση και οφείλεται να έχετε τα ηνία των δύο ατίθασων αυτών φοράδων στο άρμα της ζωής, της Χαράς και της Λύπης. Έτσι θέλω και προσπαθώ να πιστέυω για μένα έστω.
...........
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου